Unreal City | Konstantinos Tzavelas​​​​​​​
Σε αυτό το έργο, μελετάω την υλική και κατ' επέκταση την πνευματική παρακμή της πόλης. Βάζω τον εαυτό μου να μπει βαθυά μέσα στο σώμα της πόλης, ώστε να έρθω στην ψυχική κατάσταση που θα με φέρει ακόμα πιο κοντά στην παρακμή. Τριγυρίζω σε διαδρομές του πολλαπλού κόσμου που υπάρχει. Συζητάω και πειραματίζομαι με ακραίες καταστάσεις, που όμως εκεί συναντώ φωτεινά μονοπάτια. Αντίθετα στα σημεία του λεγόμενου μέσου όρου, βλέπω την πραγματική άθλια εικόνα που μας περιτριγυρίζει.
Γύρω μας, κυριαρχεί το συνθετικό προϊον. Λάστιχα, πλαστικά παιχνίδια και άψυχα άλογα. Προχωράω τυφλός ανάμεσα σε παλιοσίδερα και γκρεμισμένους τοίχους. Ανάβουμε φωτιές βάζοντας ένα όμορφο περιτύλιγμα, μπαλωμένος πολιτισμός, ζούμε έναν φαντασμαγορικό εφιάλτη.
Η πόλη δεν υπάρχει.